From: muijz@dds.nl (Erik van den Muijzenberg)
To: rooduijn@nrc.nl
Subject: Re: Verdiencapaciteit
Date: 13 Feb 1998
Schrijvers. Leugenaars waren het allemaal. De overgebleven
ruimte tussen de advertenties moest vol, daarmee uit.-W.F. Hermans - Uit talloos veel miljoenen (1981)
>12 februari 1998
>
>Verdiencapaciteit
>
>
>'Uit talloos veel miljoenen', die boektitel dringt zich onherroepelijk
'Uit talloos veel miljoenen', zo heet een boek van W.F. Hermans. Die deze
titel ontleende aan een dichtregel van Jacob Winkler Prins.
Bij het lezen van het proza van Tom Rooduijn dringt zich eerder de titel
'Ruisend gruis' op - eveneens door W.F. Hermans bedacht.
(Waarom trouwens 'onherroepelijk'? Kan een boektitel zich ook niet
onherroepelijk opdringen Tom?)
>op als uit je elektronische postbus ineens een stem klinkt die om
>aandacht vraagt. Ik had Erik van den Muijzenberg een keer de hand
Erik van den Muijzenberg vroeg niet om aandacht; Erik van den Muijzenberg
stuurde Tom Rooduijn bij wijze van service een stukje op dat hij
had geschreven bij het overlijden van Jan Vrijman, de Parool-journalist
wiens columns Rooduijn had geselecteerd voor een bundel die hij in
december samen met ondermeer Hans Beerekamp presenteerde in De Balie.
>geschud, nu meldde hij zich met het voornemen elke dag een stukje op het
>net te zetten.
Is dat waar? Of was het zo dat hij Tom Rooduijn moest uitleggen dat Tom
Rooduijn nu mailde met de persoon die deze in december de hand had
geschud,
en meldde Erik van den Muijzenberg en passant dat hij elke dag een
stukje ging schrijven?
>Of ik ze wilde beoordelen. Ik las een ode aan Felipe Rodriquez, de zoon
Ik kan me niet herinneren te hebben gevraagd of Tom Rooduijn ze wilde
beoordelen. Ik schrijf al vier jaar columns op het Internet [klik hier voor
een selectie] en het oordeel van Tom Rooduijn interesseert me daarbij
hoegenaamd niet.
Zeker niet nu blijkt hoe ongelofelijke slordig deze Tom Rooduijn
schrijft.
Maar voor een bewijsplaats hou ik me natuurlijk aanbevolen.
>van een Spaans restaurant-eigenaar die van zich van hacker ontwikkelde
>tot directeur van Internet-provider Xs4all, en complimenteerde hem
>ermee. We stuurden elkaar daarna een paar hartelijke e-mails.
Waaruit blijkt dat wij als journalisten onderling emails uitwisselden.
Het is onfatsoenlijk om daar over te schrijven zonder mij zelfs maar
te vragen wat ik daar van vind. Niet alles is bestemd voor publicatie,
dat weet Tom Rooduijn net zo goed als ik.
>Van den Muijzenberg onderhield een eigen homepage, schreef hij, en hij
>vroeg mij die eens te bekijken. ,,Incestslachtoffer 1 miljoen gulden
Dat heeft Erik van den Muijzenberg Tom Rooduijn niet gevraagd. Tom
Rooduijn schreef Erik van den Muijzenberg op 5 januari jongstleden dat
hij op diens homepage een kijkje had genomen.
>toegekend'' las ik in zijn 'Muijzenhol' (http://huizen.dds.nl/muijz/).
(Link niet klikbaar gemaakt. Slordig.)
[http://huizen.dds.nl/~muijz/]
>,,De rechtbank te Leeuwarden heeft mij bij vonnis d.d. 2 juli 1997 een
>vergoeding van in totaal ruim 1 miljoen gulden toegekend, wegens
>materile en immaterile schade die het gevolg is van jarenlang seksueel
>misbruik door een stiefvader met een andere achternaam.'' Achter mijn
>correspondent bleek zich niet alleen een moedig strijder tegen een
>vernietigde jeugd te verschuilen, maar ook een juridisch unicum. Nooit
>was in Nederland aan een incestslachtoffer een zo hoog bedrag toegekend.
Allemaal ouwe koek Tom. Het vonnis dateert van meer dan een half jaar
geleden!
>Mijn correspondent had alles wat er destijds over de zaak is geschreven
>met hyperlinks aan zijn homepage verbonden, waardoor een goed overzicht
Zou dat waar zijn? Er staan links naar een
voorpagina-artikel van de
Volkskrant, naar een klein stukje uit NRC Handelsblad, en naar het
Parool-interview. Over mijn zaak is geschreven door de Volkskrant, NRC-
Handelsblad (twee artikelen), de Leeuwarder Courant (drie artikelen),
Trouw, Het Parool (vier artikelen), de Telegraaf, en het Nederlands
Juristenblad.
Conclusie?
Conclusie: Tom Rooduijn schrijft maar wat. Het zou zo erg niet zijn
als Tom Rooduijn niet - bedoeld of onbedoeld - de indruk wekte dat
die Erik van den Muijzenberg een soort monomaan is in plaats van een
zijn eigen gruwelijke verleden relativerende Internet-journalist.
>van zijn getourmenteerde verleden was ontstaan. Met een mengsel van
>treurnis en afgrijzen las ik een interview met hem uit Het Parool van 12
[14 regels Parool-interview geschrapt]
>Door schuldgevoelens en stress verliepen school en studie niet zoals op
>grond van Van den Muijzenbergs capaciteiten te verwachten was. Op het
Hoe weet je dat Tom Rooduijn? Kun jij mijn capaciteiten beoordelen dan?
>verlies aan 'verdiencapaciteit' dat hiervan het gevolg was, baseerde de
>rechtbank in Leeuwarden uiteindelijk de hoogte van de schadevergoeding.
>De kans dat Erik van den Muijzenberg, die van een uitkering leeft, ooit
Erik van den Muijzenberg leeft momenteel van wat hem is uitgekeerd door
de erfgenamen. En hij hoopt natuurlijk dat de gemeente Amsterdam de
schade gaat vergoeden die de sociale dienst van die gemeente heeft
veroorzaakt
in een acht jaar durende loopgravenoorlog, zodat hij hopelijk op korte
termijn
in zijn eigen onderhoud kan gaan voorzien na die schade te hebben weggewerkt.
>iets van het bedrag zal ontvangen is klein. Zijn stiefvader is inmiddels
De stiefvader is hangende de procedure overleden. Gevolg: schade van
een paar ton veroorzaakt door het bizarre gedrag van de Gemeente
Amsterdam
in mijn zaak. Interesse van de pers in deze toch hoogst ernstige
kwestie: nul komma niks. Schrijf daar nou eens een stukje over Tom
Rooduijn.
Zie huizen.dds.nl/~muijz/gsd.html.
>overleden, de erfgenamen zijn niet persoonlijk aansprakelijk voor de
>schulden van hun erflater.
Niet alle erfgenamen waren dat; mijn moeder bijvoorbeeld was het wel.
Over
het dilemma dat hiervan het gevolg was ging ondermeer het
Parool-interview
dat Tom Rooduijn met afgrijzen heeft gelezen, en de NOVA-reportage.
>Inmiddels ontwikkelt Van den Muijzenberg zich met behulp van Internet
>tot een contactpersoon tussen incestslachtoffers en hulpverneners.
Van den Muijzenberg onderhoudt al bijna vier jaar contacten met
lotgenoten
via Internet. Hij ontwikkelt zich als Internet-columnist - ook alweer een
jaar
of drie - en is voorgedagen voor een nominatie voor de VOSKO-prijs, categorie
literaire bijdragen.
Daarnaast voert hij een gevecht tegen de gemeentelijke overheid die een
ravage
van honderdduizenden guldens in zijn leven heeft aangericht, weigert een
trajectplan af te sluiten, weigert de schade te vergoeden, en weigert
excuses
aan te bieden voor de ontoelaatbare uitlatingen van de wethouder en de
algemeen-
directeur ("Mensen met een uitkering moeten hun bek houden.").
Helaas vindt het verzameld journaille dat blijkbaar volstrekt
oninteressant.
Liever schrijft men elkaar zouteloos na.
>Daarover morgen meer.
Laat maar Tom. Het is zo al knullig genoeg.
Erik van den Muijzenberg zegt hierbij de afspraak om iets te gaan drinken in
cafe
Schuim af en bedankt vriendelijk voor de eer om als bladvulling van Tom
Rooduijn
te fungeren.
Komisch trouwens dat het uitgerekend Tom Rooduijn was die Erik van den
Muijzenberg
op 7 januari jongstleden scheef:
Pas op voor onbetrouwbare media!Erik vdMb
(Ik stuur een bcc-tje naar mijn vaste lezers. En kun je me even het
emailadres
of
telefoonnummer van je chef doorgeven Tom?)
Het heeft niet geholpen. Hoewel Tom Rooduijn mijn email ruim op
tijd in zijn bezit moet hebben gehad, publiceerde hij op vrijdag 13
februari een
vervolg op zijn column (?) waarin hij voortging met onbekommerd citeren uit
prive-correspondentie tussen hem en mij.
Ga naar het volgend commentaar.
Of lees het commentaar
dat Peter Olsthoorn van Planet Multi Media aan de kwestie wijdde.
De titel 'Een judas, een lafaard en een saboteur' verwees naar de woorden die de voorzitter van het Nederlands Olympisch Comite bezigde toen bekend werd dat onze kroonprins was toegetreden tot het Internationaal Olympisch Comite hoewel hij eerder had laten weten geen belangstelling voor die functie te hebben.